Voorwoord van de auteur
Zoals bij veel mensen die uiteindelijk in een gezondheidsondersteunende rol terechtkomen, begon mijn verhaal in een totaal andere wereld. Tot enkele jaren geleden was ik een ambitieuze vrouw in de IT-wereld. Alleen werd mijn ambitie keer op keer onderbroken door migraineaanvallen. Het begon al in mijn studententijd. Regelmatig moest ik drie uur lang onder een deken kruipen om een aanval door te komen. Toen kon ik dat nog relativeren: iedereen heeft weleens iets, dacht ik. Na die drie uur ging het meestal weer.
Maar toen mijn werkleven begon, werden de klachten zwaarder. Ik had last van chronische hyperventilatie, voelde me vaak ‘niet goed’, werd misselijk wakker, mijn schouder- en nekspieren stonden strak gespannen. Er was bijna altijd een vage hoofdpijn en regelmatig een echte aanval. De aanvallen kwamen frequenter en duurden steeds langer, tot wel drie dagen. Na een burn-out had ik twee weken onafgebroken hoofdpijn en vanaf dan ging het snel bergaf. Op een dag zat ik huilend bij de huisarts. Het was te veel geworden. Zijn antwoord: ‘Het is gewoon stress’.
Waarom leidt stress bij mij tot migraine, terwijl de straat volloopt met gestresseerde mensen die geen migraine hebben? Waarom ik? Die vraag liet me niet los.
Daar zat zeker een grond van waarheid in. Maar tegelijk dacht ik: ik kon ook zonder stress migraine krijgen, en stress gaf me ook niet altijd migraine. Als ik het ‘waarom’ kon begrijpen, dacht ik, dan kon ik het misschien ook oplossen. Intussen bleef ik sukkelen met allerlei klachten die voor mijn gevoel met elkaar verbonden waren, al leek niemand die link te zien. Buiten... ‘stress’. Was ik dan gedoemd omdat ik ambitieus was?
Mijn medicatiegebruik liep op. De migraine werd chronisch. Ik werd elke ochtend slecht wakker en hoopte dat er geen aanval zou doorbreken. Negen dagen per maand lag ik op de grond van de pijn en vroeg ik me af of het het nog waard was. Mijn neuroloog stelde profylactische medicatie voor, maar legde niet uit waarom of hoe die zou werken. Ik probeerde anti-epileptica en voelde me op dag twee al suicidaal. Te moe om het uit te voeren, gelukkig. Het klinkt bijna komisch, als het niet zo triestig was.
Dat was het kantelpunt. Ik maakte een vuist en besloot: ik zou niet rusten tot ik de echte oorzaak vond en wegwerkte. Ik had nog geen medische achtergrond, maar wel een analytische geest en een diepe interesse. Zo kwam ik terecht bij dr. Angela Stanton, een Amerikaanse neurowetenschapper. Dankzij haar ontdekte ik het eerste grote stuk van mijn puzzel. De effecten van wat ik toepaste, waren zo krachtig, zo snel voelbaar, dat ik gewoon niet kon begrijpen waarom zoveel anderen bleven afzien.
Toen ik in aanraking kwam met de klinische Psycho-Neuro-Immunologie (kPNI) wist ik het: dit is de ontbrekende schakel. Dit is de discipline waarin wetenschap en holistisch werken bij elkaar komen. Dankzij de opleidingen in orthomoleculaire therapie en kPNI, gecombineerd met Angela Stantons inzichten, mijn eigen ervaring en eindeloos veel zelfstudie, begon het plaatje eindelijk te kloppen.
Er is niet een weg naar migraine. Er zijn er tientallen en ze beinvloeden elkaar. Al jaren droom ik ervan om een samenhangend kader te schetsen dat helpt om die veelheid aan invalshoeken begrijpelijk te maken. Vandaag ben ik ongelooflijk dankbaar dat ik een stukje van die puzzel op papier mag zetten.
We zijn geen slachtoffer van onze ziekte, maar we zijn ook niet schuldig. Migraine is het resultaat van copingmechanismen die je lichaam en brein ooit gekozen hebben, met de beste intentie. Maar we kunnen die mechanismen ook herprogrammeren of beter ondersteunen. Dat is niet per se eenvoudig, maar het is wel mogelijk. Met kennis, overtuiging en wilskracht is er een weg voorbij migraine.
Dat is wat ik je met dit boek wil geven: de kennis om te begrijpen welke bouwstenen aan jouw migraine bijdragen. Door dat inzicht krijg je vertrouwen; door vertrouwen groeit overtuiging; en die overtuiging maakt wilskracht mogelijk. De wilskracht moet van jou komen, maar ik geef je graag alles wat je nodig hebt om ze te voeden.
Het is altijd een kwestie van kosten en baten. Elke verandering vraagt energie, zeker in het begin. Niets veranderen betekent: niets verandert. Of erger nog: jij kan stilstaan, maar je migraine doet dat niet. Chronificatie wacht niet op motivatie.
Jij bent iemand die z’n gezondheid in eigen handen wil nemen. Jij wil weten wat jouw migraine voedt en zal niet rusten tot je de kern hebt geraakt. Als dat klopt, dan is dit boek voor jou geschreven en zijn wij een perfecte match.
Ik wil jou een wetenschappelijk correcte uitleg geven, in een begrijpelijke en leesbare vorm. Naast uitleg en modellen deel ik ook mijn eigen ervaringen en die van clienten uit mijn praktijk (anoniem uiteraard). Ik wens jou hierbij veel lees- en leerplezier en enkele aha-erlebnissen, zodat jij ook de kennis en kracht vindt om de controle terug te winnen.
Warme groeten,
Barbara